Karaağaç Köyü Dernek Köy Sitesi

ANA MENÜ

ANA MENÜ

Ana Sayfa

Köyümüz Hakkında

Yöresel Yemekler

Resim Galerisi

Köy Telefon Rehberi

Yöresel Görüntüler

Yöresel Müzikler

Dosyalar

Haber Gönder

Makaleler

Röportajlar

Dernegimiz

Linkler

Öğrencilerimiz

Sohbet

Ziyaretçi Defteri

Forum

İletişim

ANKET

AnkeT

REKLAM

FİRMA REHBERİ

RASTGELE RESİMLER

İSTATİSTİKLER

Aktif Ziyaretçi: 3
Toplam Ziyaretçi: 78089
İP Adresiniz: 38.107.191.89

Karaağaç Köyü

KÖY İLE İLGİLİ YAZI

Köy ile ilgili bilgi vermeye geçmeden önce Çankırı ve Orta hakkında kısa bir malumat vermek gerekir. Bu bağlamda;

ÇANKIRI

İç Anadolu’da Kızılırmak nehrinin orta bölümüyle Batı Karadeniz’in güneyinde yer alır. Merkeziyle birlikte toplam nüfusu 300 Binin üzerinde bulunmaktadır. Osmanlı İmparatorluğu döneminde Kastamonu Liva(Vilayet)sının sancağı iken Türkiye Cumhuriyeti Devletinin kurulmasından sonra İl olmuştur. 2600 m yüksekliğe sahip Ilgaz Dağı ile Kızılırmak nehrinin kolu Devrez çayı ilin içerisinde yer alır. Kentin merkezinden Acıçay geçmektedir. İklimi; kışları soğuk ve sert, yazları sıcak ve kurak baharları ise ılık ve yağışlı olup tipik bir karasal iklim özelliğine sahiptir. En yağışlı mevsimi ilk bahardır. Bilinen tarih itibariyle ilk kez Antik çağda Hititlilerin yerleşim yeri olmuş, o zamanki adı Gangra dır. Konumu itibariyle tarihte hep önemini korumuştur. Kurtuluş savaşı sırasında İnebolu-Ankara arasında malzeme sevkiyâtı yönüyle köprü görevi yapmıştır. XIX. Yy da nüfusu 16-17 bin civarındadır. Çankırı M.Ö. 2000 li yıllara kadar dayanan bir tarihi geçmişe sahiptir. Sırasıyla Çankırı’da; Hititliler, Phrygiaklar, Kimmerler, Persler, Büyük İskender, Bithynia, Pontus, Galata ( M.Ö:11 yy da buranın Başkenti olmuş), Romalılar, Danişmentliler, Anadolu Selçukluları, Candaroğulları ve Osmanlıların yaşadıkları bir şehirdir.

ORTA

Çevresinde Çerkeş, Şabanözü, Kurşunlu ve Çubuk v.s. İlçeler bulunan ve yaklaşık 513 km karelik bir alanda kurulmuş bir ilçedir. Merkezde 6500 olmak üzere köyleriyle beraber 30 binin üzerinde bir nüfusa sahiptir. Çankırı’ya 65 km, Ankara’ya da 95 km mesafededir.

KARAAĞAÇ KÖYÜ

Girişten de anlaşılacağı üzere Karaağaç Köyü Çankırı İli Orta İlçesine bağlı bir köydür. Karaağaç Köyü’nü daha iyi tanımak ve anlayabilmek için onu farklı kalemler de incelemek uygun olacaktır.

Coğrafî Yapısı;

Yükseltisi pek fazla olmayan hafif tepelerle donatılmış engebeli bir arazi yapısına sahiptir. Kuzeyde Sancar, Güneyde Sakarcaören, Batısında Kırsakal Köyleri ile çevrelenmiş olan Karaağaç Köyü İlçeye 7, Çankırı’ya 72, Ankara’ya ise 102 km uzaklıktadır. Şayet Orta-Çankırı arasındaki yeni yol yapımı gerçekleşirse Çankırı’ya uzaklığı 30 km civarında olacaktır. Köy; İn Tepesi, Erenler ve Çarşak tepeleri arasında ve sırtını Çarşak tepesine vererek kuytu bir arazi üzerinde yer almaktadır. Doğuda yayla kısmında ise ovalık araziyle karşılaşılır.

Nüfusu;

Daimi yerleşik tahminen 150, yazıları hareketli 500 ve diğer kentlerdekilerle (Nüfus Kaydı burada olduğu için) 2000 i geçmektedir. Şu an hane sayısı, 1 Okul ve lojman, 1 Cami, 1 Hükümet Konağı, 1 Eski Mektep ve Lojmanı, 1 Çoban Evi, 7 Adet Köy Odası (Bu odalar köy kuruluşunda var olduğu sanılan sülaleleri temsil ediyor) ile birlikte 150 yi geçmektedir.

İklim;

Tipik bir İç Anadolu iklimi hakimdir. Yazlar kurak ve sıcak, kışlar sert ve soğuk, baharlar ılık ve yağışlıdır. 40 ikindi yağmurları özelliklerinden biridir. Bu yağışların çok olduğunda bolluk ve verimlilik artar.

Ekonomi;

Köy coğrafi iklim şartları nedeniyle ekonomik olarak pek gelişmemiştir. Tarım ürünlerinden Buğday, Arpa, Mercimek, Nohut ve Fiğ yetiştirilir. Bunun yanında zaman zaman Patates ve Soğan da yetiştirilmektedir. Son yıllarda Elma, Armut ve Vişne de yetiştirilmeye başlanmıştır. İnsanının çoğu gurbette olduğundan tarım ürünlerinin yetiştirilmesi azalmıştır. Bu nedenle de kazanç kapısı olarak görülmediğinden ekonomisi zayıf kalmaktadır.

Hayvancılık:

Hayvancılık 40-50 yıl önce gayet fazlaydı. Şehirlere hızla göç verilmesi sebebiyle hayvana bakan insan sayısında azalma nedeniyle hayvancılık durma noktasındadır. Her evde ihtiyaç için bir iki büyükbaş hayvan beslenmektedir. Bunun dışında hayvancılık yoktur. Burada hemen şunu belirtelim; coğrafi yapı itibariyle hayvan yetiştiriciliğine uygun olduğundan Dünyanın en büyük et entegre tesislerinden AYTAÇ tesisleri kurulmuş. Ancak, bize yakın böyle bir tesis olmasına rağmen köyümüzde hayvancılığa gereken önem verilememiştir.

Tarihi Gelişimi;

Köyümüzün ilk yerleşim tarihi kesin bir belge ile belgelendirilememesine karşın, daha önceki medeniyetlerin bıraktığı ÖREN (harabe yıkıntı ve yer altı şehri), mezar kalıntıları ve rivayetlere göre Çankırı’nın tarihi yapısı gibi eskilere Hititlilere kadar gidebilmektedir. Bunun kesin delili, Ören şehrinden ve mezar kalıntılarında yer alan malzemelerin Arkeologlarca tetkikinden sonra elde edilebilir.

Köyümüzün tarihi hakkında belirlenebilen en sabit delil, Uzun yazı denilen mevkideki Ören Şehri ve Erenlerdeki su havzasının olduğu yerde Köşk ya da Saray kalıntıları olan uzun sütunlar ile sütun başlıklarıdır. Bu kalıntıların Romalılara ait olduğu tahmin edilmektedir. Yine İn Tepesinde yer alan mağara tipi sığınma yerleri de bunu teyit etmektedir. Belgelerle elde edilen bilgilere göre; köyün gerçek kuruluş tarihini, M.S. 1100 ilâ 1150 li yıllara dayandırmak mümkündür. 1070 den sonra Türklerin Anadolu’ya yerleşmeye başlamalarından sonra Atalarımızın da buralara gelip yerleştikleri görülmektedir. Bu bağlamda köyümüzün şimdiki yerleşim yerinde kurulduğu söylenmektedir. Bu konuda Sayın Hüseyin KOÇAK(A.Ü. DTCF Kütüphanecilik Bölümü Mezunu) tan alınan bilgiye göre; Kültür Bakanlığı İller ile ilgili tarihi yayınlar içersinde Karaağaç Köyü’nün 1204 tarihinde 6 hane ile kurulduğu ifade edilmektedir. Bu konuda bir başka yazılı belge; Sayın Dr. Sevim CAN (A.Ü. DTCF Yüksek Lisans mezunu) tarafından bulunup Köyümüz sitesinde de yer alan ve Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü yayını olan kitapta da 1530 yılında Karaağaç Köyü’nün 10 hane (Her hane 5 kişi) ve 2 münferit(kişi) olmak üzere 52 nüfusa sahip olduğu ve buradan vergi alındığı yazılmaktadır. Yukarıda aktarılan bilgi belgelere dayanılarak Köyümüzün en belirgin bilinen tarihinin ve yerleşim yerinin M.S. 1150 li yıllarda şimdiki yerinde kurulduğu söylenebilir. Köyün kuruluşunda yer alan 6 ila 10 haneyi teyit eden başka bir husus da şu an köyde bulunan Köy Odalarının sayısının 7 adet olmasıdır. Rivayetlere göre bazı sülaleler sonra geldiğine göre bu bilgiler doğruya yakındır. Yakın tarihimizde de köyümüz pek çok olaylar yaşamıştır. Köyümüz, Yemen harbinde 90 ferdini kaybetmiş, Kurtuluş savaşında da pek çok zayiat vermiş ve yine İkinci Dünya savaşı, Kore ve Kıbrıs gazilerine sahiptir.

Kültür;

Köyümüz bilinen tarihi ile Osmanlılar döneminde; her haneden en az bir kişinin mutlaka okuması diğerinin de çalışması için İstanbul’a göndermeyi ihmal etmemiş ve bu nedenle de pek çok kültürlü insan yetiştirmiş. Yetişen bu insanlar çevre köy, ilçe ve şehirlere de aldıkların sunmak için gitmişleridir. Bunlar içersinde müderris olanlar da vardır. Özellikle İstanbul bağlantılı eğitim alındığından köy kültüründe İstanbul etkisi hakimdir. Konuşma, edep ve adab-ı muaşeret(yani sosyal faaliyetler) gibi konularda genel kültürü yüksek olan bir köydür. Cumhuriyet döneminde; İkinci Dünya harbine yakın zamana kadar yine eski sistem devam ettirilmiş. İkinci Dünya Savaşı sırasında Sayın Ahmet CAN (Rahmetli) önderliğinde İlk okul yapımı gerçekleşmiş. Sonra hızla okuma ve tahsil için şehirlere göç başlamıştır. 1970 li yıllarda Yüksek okulda okuyanlar çoğalmaya başlamış ve dışa açılım gerçekleşmiştir. Bunun diğer bir sebebi de ekonomik gelişmenin olmamasıdır. Şu an Ankara ve diğer illerde bulunan köylülerimizin pek çoğu yüksek okul mezunu yada yüksek okulda okumaktadır. Bu bağlamda köyümüzde okuma yazma bilmeyen hemen hemen yok denilebilir. Köyün ekseriyeti hele genç neslin hemen hemen hepsi Yüksek okulda ya da bir yüksek okul mezunudur. Hatta Master yapanlar da fazlalaşmıştır. Köyümüz bu gelişme çerçevesinde her meslekten insana sahiptir. Örneğin; Müderris, Profesör, Yüksek Yargı mensubu, Doktor, Mühendis, Arkeolog , Mühendis, v.s. dallarda insana sahiptir. Köyümüz eski geleneklerine bağlı olarak yaran meclisi terbiyesi, modern halk oyunları ile kendine özgü pek çok kültürel özelliğe sahiptir.

Sosyal Faaliyetler;

Köyümüz İkinci Dünya savaşı ve yine bu yıllardaki kıtlık hadislerinden sonra büyük bir kalkınma hamlesiyle sosyal etkinliklerini her geçen gün artırmıştır. 1960 lı yıllarda Telefon, Dokuma Tezgahlarının kurulması ve bunun başında genç bayanlara kurs verilmesine öncülük etmiştir. El dokuması kilim ve battaniyeler dokunmuştur. Çevre köylere örnek olabilecek ilk modern tarım aletleri Değirmen(motorlu), Traktör bu dönemde köye girmiştir. Yine bu yıllarda köy tarımını geliştirmek için, taşıma usulle de olsa şeker pancarı ekimi, ay çekirdeği, kavun-karpuz yetiştiriciliğinin yanı sıra sebze yetiştiriciliğine önderlik etmiştir. Çay kenarlarına ağaç dikimi gerçekleştirilmiştir. 1970 li yıllarda dışa açılım gereği Avrupa’ya (Almanya-Fransa ve Belçika) işçi gönderilmiş. 1970-1975 li yıllar arasında Köye 7 km uzaklıktan su getirilmiş ve evlere verilmiştir. Köy yolu yaptırılmış. Elektrik çevre köylerden önce getirilmiş. Yaran eğlenceleri devam ettirilmiş.

Sosyal faaliyetlerin en önemlisi olan dayanışma örneği DERNEK faaliyetleri 1965 ler de gerçekleştirilmiş ve bu kanalla betonarme köy köprüleri yapılmış. Köy mimari yönden güzelleştirilmiş. Yine bu kanalla fakirlere sosyal yardım yapılmış.

Burada hemen belirtelim ne yazık ki bu hızlı faaliyetler şehirleşme sürecinde duraklamıştır. Bu gün genç nesil yeniden böyle bir faaliyet istemektedir. Özellikle köylünün birbirini tanıması amacıyla sosyal faaliyetlerin farklı yönde gelişmesini istemektedir.

KÖY İÇİN NELER YAPILABİLİR?

1- Köy sınırlarının yeniden tespiti çalışmaları yapılabilir. (Global dünyaya açılım çerçevesinde ve Türkiye’de Güney Doğu (GAP) ile Orta Anadolu’da ileri ki yıllarda yapılacak kalkınma hamlesi çalışmalarından bu konu çok önem arz etmektedir.)
2- İlçede ve köyde geleceğe yönelik olarak göçü önleme ve geriye dönüş aşamasında ne tür ekonomik faaliyetler yapılabilir araştırmasının yapılması yapılabilir. Örneğin; PVC fabrikası, Dokuma Atölyeleri, Torna Tezgahları, Ambalaj Sanayii atölyeleri kurulabilir mi?
3- Hayvancılık nasıl gelişir. Arıcılık, tavukçuluk, Mandıracılık, Seracılık, Meyve Ağaçları dikimi v.s. yapılabilir mi yapılamaz mı ? Araştırılabilir.
4- Kentleşme için kooperatif sistemi uygulanabilir.
5- Geleceğe yönelik olarak ulaşım imkanları dikkate alınarak köy mecrası değiştirilebilir .
6- Yeniden köye yerleşim halinde eğitimin geliştirilmesi sağlanmalıdır.
7- Kentleşmeye uygun olarak su kullanımı için gerekli alt yapı ile kanalizasyonun(foseptik çukurun) köyden uzaklaştırılması yapılmalıdır.
8- Şu an şehirde zor durumda olan ailelerin çocuklarına eğitim imkanı sağlanmalıdır.
9- Her aile eğitim için harcadığı para ile kendi yetiştirdiği değerlerle bir olup kendi dershane ve özel okullarını kurabilmelidir.
10- Köy dayanışması için gıda ve mobilya başta olmak üzere her malzemenin ortak alımı ve bunun için kredili kart sistemi kurulmalıdır.
11- Her şeyden daha önemlisi, unutulan değerlere sahip çıkacak kollektif bir çalışma yapılmalıdır.
12- Kültürel ve ananevi gelenek ve göreneklerimiz (dini kurallara uygun şekilde) yaşatılmalıdır. YARAN ve Bayanların GÖCE geceleri v.s. gibi. Odaların fazilet ve erdemlilik gibi manevi değerleri yeniden yaşatılmalıdır.

Üye Paneli

RÖPORTAJ

	Röportaj



	Bu bölüme sizlerle yapılan röportajlar eklenecektir...

MAKALELER

» ELEKTRONİK İMZA KANUNU
ALINTI

» İNTERNET YASASI
ALINTI

ETKİNLİK / DUYURULAR

» Firma Rehberi

» Etkinlikler. Tıklayın

REKLAM

HAVA DURUMU